29 آبان

خودمشاهده گری بدون قضاوت!

ما معمولاً عادت داریم با افکار و احساساتمون و رفتارهامون هم هویت شیم، یعنی به صورت پیش فرض توی ذهن ما اینجوری تعریف شده که من همون چیزی هستم که فکر میکنم هستم، من همون چیزی هستم که احساس میکنم هستم، من همون چیزی هستم که انجام دادم، من همون چیزی هستم که میگم هستم (و طبیعتاً دیگران رو هم همینجوری قضاوت میکنیم) اما حقیقت ورای این هاست، در واقع تو هیچ کدوم از این ها نیستی، این اولین و مهم ترین قدم برای تغییر هست. یعنی همیشه باید این رو بدونی و به خودت یادآوری کنی، تو اگه 1 بار یه کار بد کرده باشی به این معنی نیست آدم بدکاری هستی، حتی اگه این کار بد رو 100 بار یا 1000 بار کرده باشی هم باز این معنی رو نمیده! این فقط یه عملکرد بد و معیوب بوده که باید اصلاح شه، این هیچ ارتباطی به هویت تو نداره! یا توی مثال دیگه ای اگه بخوام برات شفاف ترش کنم. اینکه تو اگه فکر میکنی آدم بدرد بخوری نیستی اصلاً و ابداً به این معنی نیست که تو لزوماً آدم بدرد بخوری نیستی، چون هویت تو اصلاً ارتباطی با افکار تو نداره. مهارت خودمشاهده گری یکی از مهارت های پایه ای و لازم برای خودشناسی و شروع تغییرات هست. خودمشاهده گری یعنی یاد بگیری خودت، افکارت، احساساتت و اعمالت رو بدون هیچ قضاوتی و بدون اینکه هویت بگیری ازشون و صرفاً به عنوان یک ناظر دوم ببینیشون، تو وقتی بجای هویت گرفتن از خودت شروع کنی مشاهده کردن خودت اون موقع تازه چشمت به خود واقعیت باز میشه و فرصت تغییر رو برای خودت ایجاد میکنی.

به عنوان یه چالش کوتاه امروز تمرین کن حداقل 3 مرتبه توی روز مکث کنی و افکار و احساساتت رو انالیز کنی و ببینی دقیقاً چه افکاری داری و چه احساساتی داری بدون اینکه برچسب خوب یا بد بهشون بزنی و انتهای روز هم به خودت این سوال رو جواب بده که آیا امروز بیشتر خودت رو مشاهده کردی یا قضاوت؟!

از این به بعد تلاش کن تمرکز کنی روی مشاهده گر بودن تا قضاوت گر بودن، تا وقتی قضاوت گر باشی هرگز توان تغییر نخواهی داشت!